Voorlezen & Ik

Voorlezen geworden is goed voor kinderen. Het stimuleert de taalontwikkeling, prikkelt de fantasie, het laat een kind de dag verwerken en door voorlezen gaat een kind de wereld beter begrijpen. Ook ik werd veel voorgelezen en naast dat mij dat een grote woordenschat heeft opgeleverd, heb ik er ook mijn liefde voor (kinder)boeken aan overgehouden. En ja, ook ik werd voorgelezen door mijn moeder. Iets wat tegenwoordig eigenlijk niet meer mag. Vaders moeten voorlezen en wel meteen!

voorlezen

Voorlezen

Uit onderzoek is gebleken dat vaders meer zouden moeten voorlezen. Het zou beter zijn voor de taal- en cognitieve (het verstand) ontwikkeling, daarnaast gaan vaders qua lezen verder dan moeders. Ze gebruiken vaker andere boeken, denk aan stripboeken en ze gebruiken andere taal. Een enorm pluspunt wat betreft de kenners.

Zoals ik al zei, werd ik ook veel voorgelezen. Héél veel! Mijn moeder heeft heel wat uren zitten lezen. Eerst uit Nijntje, toen uit Jip en Janneke en daarna kwamen de echte voorleesboeken, zoals Minoes, Pluk van de Petteflat, Pietje Bell en Saskia en Jeroen. Mijn moeder had zelf een liefde voor lezen en las dus ook met plezier voor.

Vader

Mijn vader daarintegen was het het omgekeerde. Hij las niet graag en las ook dus bijna niet voor. Het voorlezen was voornamelijk een ding van mijn moeder en mij… Heb ik het gemist dat mijn vader niet voorlas… Welnee!

Met mijn vader deed ik andere dingen met mij. Samen naar de kermis, hij leerde mij fietsen en de traditie van samen naar de bioscoop die begon toen ik klein was, leeft nog steeds. Allemaal dingen die ik met mijn moeder nooit deed. Dingen van mijn vader en mij. Kleine dingen die ook heel belangrijk zijn. Ik heb dus niet gemist dat hij mij niet voorlas.

Werk

Ook ik lees nu veel voor op mijn werk. Even een rustpuntje voor kinderen tijdens de activiteiten en het spelen. Ze kruipen tegen me aan en zijn even weg van deze wereld. Meteen is al te zien of kinderen gewend zijn om te worden voorgelezen. Kinderen hebben meer geduld en zitten stil te luisteren. Ik ben dan ook een enorme voorstander van voorlezen kinderen leren er echt heel veel van.

Ik had het dan ook zelf gemist als ik niet was voorgelezen. Dan was mijn taalschat stukken minder, had ik nog minder geduld als nu, was mijn fantasie niet zo enorm geweest en was ik in mijn jeugd een stuk minder relaxt naar bed gegaan. Mijn mening in dit standpunt is dat het niet uitmaakt wie je voorleest. Als je maar voorgelezen wordt en de voorlezer en het kind samen plezier hebben tijdens het lezen. Dat is het belangrijkste!

Werd jij veel voorgelezen?

Mijn Jaren ’00 in Muziek #2

Heb je mijn blog vorige week gezien over mijn favoriete muziek in de jaren ’00 (2000 – 2009). De keuze was enorm en na een flinke brainstorm met Diana en Mariska, die maar nummers bleven roepen, kon ik helemaal niet meer kiezen en paste al die liedjes, die ik koos, nooit in één blog. Ik gooi er dus gewoon nog een blogje in met mooie pareltjes uit de jaren ’00.

Mijn Muziek In De Jaren ’00, deel twee

Lees meer

Mijn Jaren ’00 in Muziek

Wist je dat SkyRadio deze week de top 500 van de jaren ’00 draait op hun zender? Mijn radio staat dan ook deze week op Skyradio.

De jaren ’00 (nul) klinkt misschien wat duf maar de jaren ’00 (2000 – 2009) waren mijn jaren als het om muziek ging. Mijn vervelende puberproblemen vergeten met muziek en daardoor maakte mijn discman (weet u nog?) overuren, net als de televisie die vaak op TMF (nog een, weet u nog?) stond. Die periode was misschien niet de leukste uit mijn leven maar voor de muziek blik ik graag nog even terug.

Mijn Jaren ’00 In Muziek

We kennen allemaal de heupbewegingen van mevrouw Shakira nog wel. Shakira had een grote hit met Whenever, Wherever en zag je de heupbroeken en waren er overal heupmoves te zien. Andere liedjes van Shakira, Underneath Your Clothes en Hips Don’t Lie, zong ik ook graag mee.

Lees meer

Back in Time…

Bij Daniëlle kwam ik de tag: Back in Time tegen. Daniëlle ken ik al sinds de tijd dat ik begon met bloggen en we zijn elkaar eigenlijk altijd blijven volgen. Officieel ben ik niet getagd voor de tag maar ik wil hem wel graag doen. De tag Back in Time vond ik namelijk erg leuk, omdat het me even meeneemt naar hoe mijn ‘blogcarrière’ eigenlijk begon.

Nou Daar Gaan We… Back in Time!

Lees meer

9/11

Vandaag is het dertien jaar geleden dat twee vliegtuigen zich in de twee hoge torens van het World Trade Centre in New York boorde op die beroemde 9/11. Bijna 3000 mensen vonden bij verschillende aanslagen die dag, de dood.

wtc

Dertien jaar geleden hoorde ik van de aanslagen, terwijl ik in de cd-winkel stond. Amerika? Een aanslag? Amerika had toch geen oorlog? Als 11-jarige snapte ik er weinig van maar de beelden stonden al snel op mijn netvlies.

Afgelopen mei, tijdens mijn bezoek aan New York, bezocht ik het 9-11 memorial. Twee immens grote maar prachtige monumenten staan nu op de plek waar vroeger de torens stonden.

Ik vond het indrukwekkend om op die beroemde plaats te zijn, terugdenken aan die dag, nu,  dertien jaar geleden, de namen van de slachtoffers te lezen, sommige nog indrukwekkender dan de ander en te zien dat het monument nog steeds wordt gepoetst en in ere wordt gehouden.

In New York heb ik gezien wat voor impact de aanslagen hebben gehad, op de stad en op de wereld en dat dit nog altijd leeft onder de bevolking van New York. Daarom is het belangrijk om elk jaar even stil te staan bij deze dag.

Een Weekendje Dinant

Met de zon die zich steeds meer laat zien, de blaadjes aan de bomen en de lente die je ruikt is het heel Dinantverleidelijk om er even tussenuit te gaan. Dus reden om met mijn moeder afgelopen weekend richting Dinant te rijden om even helemaal weg te zijn.

In de Ardennen ben je ook echt even helemaal weg. Het is daar totaal anders dan hier, uiteraard de wegen die kronkelen tussen en over de bergen, de kleine grauwe dorpjes en natuurlijk de Franse taal. Een compleet andere wereld op nog geen drie uur rijden.

Vroeger hebben mijn ouders in die omgeving verschillende tweede huisjes gehad en ik ben er dus veel in mijn jeugd geweest. Het voelt dan ook altijd een beetje als thuiskomen. De geur van hout, de tijd die daar stil lijkt te staan en de mensen met weinig geduld doen me altijd denken aan vroeger. Aan de tijd dat ik er hele zomers, weekenden en dagen was.

Helaas, was het dit weekend niet het allermooiste weer van de wereld maar ook dat hoort bij mijn herinnering aan de Ardennen. In de mooie, zonnige en droge momenten bezochten we de oude huisjes, altijd leuk om even te kijken hoe het daar nu is, fotografeerde ik de prachtige natuur en reden we de grens over bij Frankrijk voor echte Franse frites.

Daarnaast bezochten we Dinant, wat de nu extra leuk was, omdat er op de grote brug allemaal saxofonen stonden in verschillende prints en kleuren. Dit als ode aan Adolphe Sax, de uitvinder van de saxofoon en geboren in Dinant. Aan hem dankt Dinant dan ook zijn bijnaam: Saxofoonstad.

Daarnaast rustte ik lekker uit bij de open haard, na een warm bad. Twee dingen die ik thuis niet heb en kon ik heerlijk haken, zonder dat ik werd afgeleid door berichtjes op mijn telefoon of dat ik te lang met de iPad in mijn handen blijf zitten, want internet was er niet.

Een heerlijk weekendje even helemaal weg dus…