Paper Towns

paper towns

Koop jij weleens boeken? Ik eigenlijk nooit, behalve als ik op vakantie ga, dan mag ik van mezelf een boek kopen. Nog niet zo heel lang geleden las ik De Weeffout In
Onze Sterren
van John Green. Volgens vele een absolute must read maar ik was er niet echt van onder de indruk. Toch besloot voor op vakantie het boek: Paper Towns te kopen, van dezelfde schrijver als het eerder genoemde boek, en daar ben ik wel van onder de indruk.

Paper Towns

Negen jaar oud zijn ze en onafscheidelijk – Q (Quentin) en Margo Roth Spiegelman – als ze in het park een dode man vinden. Daarna hebben ze bijna tien jaar geen contact meer. Totdat Margo op een avond op het raam van Q’s kamer klopt. De dag erna is ze verdwenen…
De nacht voordat Margo verdwijnt, maken zij en Q een onvergetelijke tocht door de stad waar ze wonen. Ze nemen op creatieve wijze wraak op verschillende mensen: van het vreemdgaande vriendje van Margo, tot de sportheld die Q al jaren dwarszit.
Q heeft het gevoel dat die nacht een onverbrekelijke band tussen hem en de mooie Margo wordt gesmeed. Als zij verdwijnt, laat hij het er dan ook niet bij zitten. Net als iedere keer dat ze eerder wegliep, heeft Margo aanwijzingen achtergelaten waar ze heen is gegaan. En deze keer zijn de aanwijzingen voor Q bedoeld.
Een bizarre roadtrip volgt, waarin Q er langzaam achterkomt dat Margo niet de persoon is die hij altijd heeft gedacht – en ook hijzelf niet. – Bol.com 

Recensie

Ik vind het heerlijk om in de boekenwinkel te snuffelen, boeken aan te raken en het liefst zou ik ze dan allemaal meenemen maar toch haal ik ze dan altijd netjes in de bibliotheek. In mijn vakantie gun ik mezelf de luxe van een gekocht boek. Ik vond het dit keer lastig om een keuze te maken Maar aangezien ik al veel goede verhalen had gehoord over Paper Towns het boek (en de film) en na het lezen van De Weeffout In Onze Sterren wilde ik weten of John Green ook iets kon schrijven wat mij kon boeien en kocht ik dus het boek.

paper townsIk moest echt even in het boek komen. Het verhaal begint wat ingewikkeld met heel veel personages en in het begin kon ik slecht onthouden welk personage er nou bij welke naam hoorde. Dat het verhaal begint met dat twee kinderen een dode man vinden, deed me ook even de wenkbrauwen optrekken.

Toch heeft het verhaal iets bijzonders, dat merk je meteen. Een soort onderhuidse spanning. Waarom doet Margo zo raar? Is ze echt zo vreemd of doet ze maar zo? En waarom is ze ineens vertrokken? Op het moment dat Margo vertrok kwam ik dan ook in het verhaal. Ik ging samen met hoofdpersoon Q. zoeken naar Margo. Probeerde de hints op te lossen in mijn hoofd en was er echt van overtuigd dat Margo door middel van achtergelaten hints gevonden wilde worden. Maar is dat tot op zekere hoogte ook wel zo?

De zoektocht lijdt Q. naar vele verlaten stadjes die nog volledig in tact zijn. Door mijn bezoek aan Doel en mijn interesse in Urbex (fotograferen van leegstaande en vervallen panden) kon ik me dat soort stadjes heel goed voorstellen en trok het verhaal nog meer mijn aandacht.

De zoektocht eindigt in een letterlijke race tegen de klok. In heel weinig tijd doorkruist Q. het land om Margo te vinden.  Als in een soort dezelfde race bleef ik lezen. Ik moest weten hoe dit afliep, was Margo echt in een paper town (een fictieve plaats op een landkaart ) of was het gewoon een dwaalspoor en bovenal was Q. nog op tijd?

Margo was altijd al gek op mysteries. En bij alles wat daarna kwam, kon ik me nooit aan de gedachte onttrekken dat ze misschien wel zo van mysteries hield dat ze er zelf een werd. 

Heeft het verhaal me nou zo geraakt? Ik vind het een bijzonder verhaal, het deed meer met me dan De Weeffouten In Onze Sterren. Toch waren het vooral stukjes, zinnen, mooie zinnen in het verhaal die me aan het denken hebben gezet. John Green weet sommige stukjes zo te beschrijven dat het leek alsof er ineens een openbaring bij me naar binnen schoot. Ineens waren dingen waar ik nog nooit over had nagedacht, glashelder. Ik had meerdere ‘Wow!’- momentjes op de bank.  Door de filosofische gedachtes van de schrijver dacht ik ineens na over het leven, kiezen voor jezelf, leven voor anderen en (kiezen voor) de dood.
Het liefst zou ik nog een markeerstift pakken en deze stukjes onderstrepen, gewoon om ze af en toe opnieuw te lezen en weer even een muntje te laten vallen.

Waarschijnlijk zal niet iedereen hetzelfde ‘Wow’- gevoel beleven, want iedereen leest vanuit zijn eigen beleving.
Voor mij zorgt dit boek ervoor dat ik dingen anders bekijk en er over ben gaan denken. Ondanks dat dit boek misschien ‘maar’ jeugdliteratuur is, zal ik dit boek niet snel vergeten. Wat dat betreft kan ik dus zeggen dat John Green ook mij weet te boeien.

12 reacties op “Paper Towns

  1. Ik koop ook zelden een boek. Vaak wordt er maar 1x gelezen. Momenteel leen ik van de bieb, maar kan straks weer een ebook lezen. Mijn laatste gekochte boek was vorig jaar in december van Sarah Morgan – Winters Paradijs. Was op slag verliefd op de cover. En wil eigenlijk nu ook weer in december lezen. Kreeg zo een heerlijk winters gevoel van haha. Helaas is het vervolg boek minder mooi, maar wil dat wel gaan kopen zodat ik ze compleet kan maken.

    Ik heb geen boeken gelezen van John Green, weet niet of ik dat ook zal doen. Lijkt wel of ik mannelijke schrijvers niet zo gauw pakt uit de bieb of op mijn verlanglijst zet.

  2. Ik lees graag een boek, maar ik lees weinig novels. Dit Paper town is ook een film. Ik heb een voor stuk gezien, lijkt ook best interessant, toch heb ik zelf niet gekeken maar had wel review van andere gelezen. Ik vind boek lezen vaak leuker dan een film. Film is meer voor luiheid als ik ..hihi

  3. Heee leuk, ik ben laatst begonnen aan dit boek. Wilde ook naar de bios om de film te zien maar besloot om toch maar even te wachten tot ik het boek uit heb haha.

  4. Wat fijn dat je toch een boek van John heb gevonden die je grijpt! Ik heb de film The Fault in Our Stars gezien en zoals een echte emotionele kip betaamt pinkte ik meer dan één traantje weg. Dit boek klinkt trouwens wel heel erg spannend, ik ken dat gevoel dat je sneller leest wanneer iemand een race tegen de klok houdt. Fantastisch als een schrijver je zo weet mee te krijgen.

  5. Ik koop eigenlijk nooit (meer) boeken. Ik lees óf op de ereader óf boeken van de bibliotheek. Dit boek spreekt me ook niet echt geweldig aan.
    Fréderique heeft ook een ereader maar vindt het niks. Ze koopt wel af en toe 2e hands boeken en de rest via de bieb.

  6. Normaal gesproken zou ik niet snel voor dit boek kiezen, omdat ik de actrice die de rol van Margo vervult niet zo leuk vind. Dan ga ik dat boek toch al snel lezen met haar beeld in mijn hoofd, terwijl ik liever een persoon in mijn gedachten creëer. Maar ik vond TFIUS wel mooi (al heb ik niet jankend liggen lezen, zo ben ik dan weer niet) en dat biedt hoop voor een nieuw boek. Al moet ik me eerst nog wel door een andere stapel boeken werken voor ik dit boek überhaupt eens in zal zien, maar dat terzijde 😉

  7. Oh, deze wil ik graag lezen! Ik heb een tijdje geleden de film in de bios gezien. Dat mysterieuze is in de film goed overgebracht. Ben ook erg benieuwd naar het boek!

  8. Ik koop zelden boeken, maar ik lees wel veel. Boeken zijn alleen best duur, en ik kan ze ook prima bij de bibliotheek halen. En dan is het ook niet erg als er eentje tegenvalt.

  9. Het is echt heel jammer dat boeken zo duur zijn, maar wel begrijpelijk. Ik koop vaak alleen boeken als ik (boeken)bonnen heb waar ik ze mee kan aanschaffen of als ze ergens in de aanbieding zijn. Verder gebruik ik mijn e-reader.
    Zelf vond ik TFIOS wel heel erg mooi. Misschien komt dat ook doordat ik nu in een situatie zit waarin een vriendin met kanker niet meer te genezen is en het dus heel erg dichtbij komt. Paper Towns wil ik ook nog graag lezen.

Reacties zijn gesloten