Pixels

pixels

Een film kijken vind ik net iets leuker in de bioscoop dan thuis op de bank. De verleiding om weg te lopen, mijn telefoon te checken of met iemand te praten is er niet en ik kan me volledig concentreren op de film. Dus afgelopen week bezocht ik weer eens de bioscoop en in een bijna lege bioscoopzaal keek ik naar de film; Pixels.

Pixels

Wanneer buitenaardse wezens de videobeelden van klassieke arcadespelletjes verkeerd interpreteren als een oorlogsverklaring vallen ze de aarde aan. Hierbij gebruiken ze de spelletjes als model voor hun verschillende aanvallen. President Will Cooper roept de hulp in van zijn beste jeugdvriend Jules Brenner, in de jaren ’80 een videospelkampioen en nu een installateur van thuisbioscopen, om een team arcadegamers te leiden en zo de buitenaardse wezens te verslaan en de planeet te redden. –Moviemeter.nl

De film

De film trok meteen m’n aandacht door de titel en de poster(s), waar Donkey Kong en Pacman op zijn afgebeeld. Nu begint de film in de jaren ’80, toen ik er nog helemaal niet was en dus ookpixels nog lang geen games speelde maar toch heb ik in mijn jeugd mezelf best wel veel vermaakt met spelletjes als Pac-man, Tetris en Donkey Kong op een grote witte computer. Het leek me daarom leuk om de film te zien. Een beetje jeugdsentiment.

Voordat ik de film ging kijken had ik special effects, sciencefiction, actie en spanning verwacht. Op de laatste punten viel de film wat tegen.De actie en spanning kwam niet. Er zitten een paar ‘spannende’ stukken in maar die zijn eerder grappig dan spannend. Ik had een stoere vechtfilm verwacht, waarin de mens het gevecht letterlijk aanging met de bekende figuren uit de games. In de film gaan ze wel een gevecht aan met de figuren en daarbij zijn de special effects prachtig, vooral in 3D, en leuk bedacht, een soort grote game op een nog groter scherm, maar laten je niet op het puntje van je stoel zitten. Het is eerder grappig, net als de rest van de film zitten ook deze stukken vol met (droge) humor en heb ik soms hard moeten lachen.

Het verhaal is origineel en leuk om te zien hoe iemand met het idee aan de slag is gegaan om bekende figuren uit ouderwetse games te verwerken in een film. Doordat de film in 3D is, vliegen de bekende figuren uit de games je om de oren en zit je wel echt in de film. Zoals ik al zei, de door mij verwachte spanning blijft uit maar ik liep vrolijk de bioscoop zaal uit. Dus zoek je een film om even alles om je heen te vergeten, dan is Pixels zeer geschikt!

6 reacties op “Pixels

  1. Oh deze wil ik al een hele tijd zien, de laatste keer dat we in de bios zaten kregen we voorstukjes van deze film te zien en ik zei toen al gelijk: Die wil ik zien! Vriendje maar even over halen om binnen kort maar eens te gaan 🙂

  2. Leuk dat je hem leuk vond, maar voor iemand die Donkey Kong nog op tv en handheld heeft gespeeld (en zelfs de handheld Donkey Kong Jr nog ergens in een la heeft liggen) heeft dit dus helemaal niets met games te maken 🙂 Ik vond de trailer nogal flauw, dus ik laat hem lekker aan me voorbij gaan.

Reacties zijn gesloten