Boekenkast #1

Boeken lezen, even jezelf verliezen in een andere wereld, andermans leven en even je fantasie de vrije loop laten gaan. Het is zo fijn en zo heerlijk! Nu met een boek op het balkon of straks opgerold op de bank met een dekentje op de bank en maar lekker lezen. De laatste tijd heb ik aardig wat boeken gelezen. Even een overzicht, welke boeken dat dan waren.

Boekenkast

Meester Mark graaft door

Twee aan twee schuiven zijn leerlingen in hun houten bankjes. Terwijl ze kliederen met kroontjespennen, steekt meester Janus nog ‘ns zo’n lekkere Schimmelpenninck-sigaar op. En juf Marjan, zij 29337081hangt haar baby in de kring even rustig aan haar tiet. Het lijkt ontzettend lang geleden, maar veel leraren herinneren zich nog precies hoe het er vroeger aan toe ging op school.
In Meester Mark graaft door vertellen tientallen onderwijzers in hart en nieren hoe hun beroep in ruim een halve eeuw is veranderd. Nonnen geven breiles met stug katoenen garen. Wie niet braaf mee doet, verdwijnt tijdelijk in het kolenhok.

Voor mijn opleiding heb ik me het eerste kwartaal aardig door wat onderwijsgeschiedenis moeten heen kauwen. Natuurlijk heel interessant, want hoe is het onderwijs geworden, zoals het nu is maar moet het zo saai?! Nee! Natuurlijk niet! Dat bewijst Mark van der Werf a.k.a Meester Mark met dit boek: ‘Meester Mark graaf door’. In dit boek wordt namelijk de geschiedenis van het onderwijs beschreven aan de hand van verhalen van (oud) onderwijzers. Heel luchtig maar toch zie je het voor je. Misschien is dit boek net wat interessanter als je in het onderwijs zit maar zo niet, ook zeker de moeite van het lezen waard!

Het verrotte leven van Floortje Bloem

boekenkastHet verrotte leven van Floortje Bloem is een antwoord op de noodkreet van een heroïne hoertje dat bang is in het gekkenhuis terecht te komen. Het is onder meer een pleidooi voor een klinische opvang van verslaafde prostituees onder de achttien.
Het verrotte leven van Floortje Bloem heeft sinds het verschijnen in 1982 nog niets aan zeggingskracht verloren. Het boek is inmiddels vijfentwintig keer herdrukt. Het verrotte leven van Floortje Bloem.

Een boek met een maatschappelijke lading. Je voelt in dit boek de onmacht waar nog veel mensen, ook in deze tijd, tegenaan lopen. Je wilt veranderen, je wilt je leven beteren, je wilt een goed leven maar waar je ook hulp vraagt, het helpt je alleen maar verder van je doel af.
Dit verhaal laat zien dat Floortje graag geholpen wil worden maar door geen passende zorg raakt ze alleen maar verder de afgrond in. Een boek uit de jaren tachtig maar nog altijd actueel!

Harry Potter and the Cursed Child – Parts One and Two

Het achtste verhaal. Negentien jaar later. Het leven van Harry Potter was al nooit eenvoudig, maar nu hij een overwerkte ambtenaar is op het Ministerie van Toverkunst en vader is van drie harry potter and the cursed childschoolgaande kinderen lijkt alles nog moeilijker. Terwijl Harry wordt achtervolgd door zijn verleden dat weigert verleden tijd te blijven, worstelt zijn jongste zoon Albus met een familie-erfenis waar hij nooit om gevraagd heeft. Wanneer het verleden en heden dreigen te versmelten, leren zowel vader als zoon dat duisternis soms uit onverwachte hoek komt.

Tja, het is geen vraag of ik fan ben van de tovenaarsleerling, want dan ben ik zeker! Toen ik dus begreep dat er een nieuw boek was, wist ik niet hoe snel ik richting boekhandel moest. Er is een hoop discussie over dit laatste boek van Harry Potter.
Harry Potter is volwassen, getrouwd en heeft drie kinderen. Een hele andere setting dat we kennen uit de andere delen. Daarnaast is er nog een groot verschil… Het boek is een script, een script van een toneelstuk wat momenteel draait in Groot-Brittanië.
Kan het boek dan meedoen met de eerdere verschenen delen? Nee, wat mij betreft niet. Het verhaal is goed! Heel goed verzonnen en zou zeker geloofwaardig zijn. Alleen het verhaal is te rechtlijnig, het mist de geweldige details die mevrouw Rowling altijd zo goed wist te beschrijven. Het leeft hierdoor stukken minder. Ik zat er niet ‘in’, zoals ik in de andere boeken wel zat.
Jammer, want de insteek van het verhaal is top en heb ondanks dit toch genoten van het boek. Wat mij betreft doet J.K. Rowling nog een poging, schrijft ze het boek als een boek zoals we van haar gewend zijn en brengt ze het nog meer tot leven.

De Verwarde Cavia

de verwarde caviaHet nieuwe boek van Paulien Cornelisse gaat niet over taal, maar over een cavia die op de afdeling Communicatie van een kantoor werkt.
Oké…Een cavia op een kantoor tussen de mensen: het klinkt wat onwerkelijk, maar voor iedereen die maar een blauwe maandag met collega’s heeft gewerkt, zullen de kantooravonturen in De verwarde cavia heel herkenbaar zijn.
Van de symbiotische relatie met het koffiezetapparaat tot passief-agressieve e-mails en duizelingwekkende perikelen rond de lief- en leedpot

Goed, terug naar de Nederlandse boeken, anders komt die leeslijst voor de studie nooit uit. Na dit boek ben ik één klap groot fan van Paulien Cornelisse. Na ‘Taal is zeg maar niet echt mijn ding’, waar ik ook rijkelijk om moest lachen, was dit wel echt een topper!
Ik heb nog nooit op een kantoor gewerkt maar toen ik een kijkje mocht nemen in het leven van Cavia was het alsof ik er even was. Ik kan een hekel aan haar collega van P&O, irriteerde me suf aan manager Ruud en wilde receptionist Roy als mijn BFF. En natuurlijk wilde ik zo’n leuk vriendje als mede-cavia Enzo. Ik wist niet dat er zoveel woordgrapjes gemaakt konden worden om de naam Enzo. Heerlijk!

Lieveling

Ilievelingn Lieveling maakt Kim van Kooten het onvoorstelbare voorstelbaar. Ze heeft het levensverhaal van Pauline bewerkt, ingekleurd en verwoord in een verraderlijk lichte stijl. Het manuscript maakte diepe indruk op de redactie van Lebowski. Redacteur Jasper Henderson: ‘Lieveling is pijnlijk, rauw en maakt je woedend; je wilt niets liever dan dit meisje beschermen. Maar de compassie en humor die klinken in Kims stijl en toon laten je ook begrip hebben voor de loyaliteit van kinderen en bovenal bewondering voor hun ongelooflijke veerkracht.’

Ze zeggen weleens; ‘Bewaar het beste voor het laatst’ maar dat heb ik in dit geval niet gedaan. ‘ Lieveling’ is namelijk alles behalve zo grappig of gezellig als bovenstaande boeken. ‘Lieveling’ heeft me namelijk een aantal keer laten rillen van afschuw.
Een klein meisje wat is overgeleverd aan de wilde seksideeën van een gestoorde gek en haar omgeving heeft niks in de gaten. Het meisje kan geen kant op.
Het verhaal zou grappig moeten zijn, dat vind ik niet. Daar is het onderwerp ook veel te gruwelijk voor. Wat me wel wat irriteerde is dat het werd geschreven vanuit het kind. Uiteraard niet erg maar in het begin is ze nog erg klein en is de taal die wordt gebruikt ‘te volwassen’. Dit stoorde mij.
Je leest weinig over de gevoelens of gedachte van de personages om haar heen. Dit legt de nadruk op de hoofdrol van het meisje maar laat je ook met wat vragen zitten wat betreft het waarom en irriteert soms een beetje.
Wel is het zeker een boek wat de aandacht geeft aan een actueel onderwerp en het einde doet je zo verbazen dat je dit boek niet snel vergeet.

Welke boeken heb jij gelezen de afgelopen tijd?

Alle afbeeldingen komen van Goodreads.

Op Dit Moment #10

Een rare week. Vandaag is het maandag maar door tweede Pinksteren voelt het als zondag. Morgen heb ik nog gelukkig een dagje vrij maar daarna begint ook mijn werkweek. Maar dat is pas morgen.. Wat doe ik op dit moment?

moment

Op Dit Moment…

Lees ik: Ik heb momenteel weinig vrije keuze wat betreft boeken momenteel, want er ligt een lange boekenlijst op mij te wachten met boeken die ik moet lezen voor mijn studie. Toch had ik zin om daar even van te ‘spijbelen’ en even een simpel boek te pakken die ik zelf gewoon leuk vind. Ik had zin in een heerlijk wegzwijmel boek en ik ben natuurlijk dol op de boeken van Jill Mansell. Het boek De Smaak Te Pakken lag op de stapel en ik vond dat ik best aan dit boek mocht beginnen.

Draag ik: Ik heb mijn pyjama al aan. Ik ben net onder de douche geweest en daarna heerlijk in mijn pyjama geschoven.

Stoor ik mij aan: Ik stoor me momenteel aan de discussie rondom het songfestival. Iedereen vond het vriendjespolitiek en ik hoor overal dat Douwe Bob door deze vriendjespolitiek te laag is geëindigd. De stemming vind ik raar verlopen en de Oekraïne vind ik zeker geen terechte winnaar. Alleen valt het wel op dat als we niet als tweede eindigen er meteen wordt geroepen dat het vriendjespolitiek is. Kunnen we niet tegen ons verlies? Laten we niet vergeten dat we een paar jaar terug hadden getekend voor een elfde plaats. Dat is namelijk zeker niet slecht!

Haat ik: dat mijn favoriete lens van mijn spiegelreflexcamera kapot is. Het is mijn eigen schuld, ik liet hem vallen maar baal er onwijs van. Ik kan nu niet de foto’s maken (voor mijn blog) die ik zou willen maken.

Wil ik: Zon! Wat heb ik genoten van de afgelopen weken waarin het zulk heerlijk weer was. Lekker rokjes en slippers aan en na het werk nog even naar buiten. Echt omschakelen met die kou en regen.

❥ Word ik blij van: Van afgelopen weekend. Eerst een zeer geslaagde Prison Escape gedaan en ‘s avonds heerlijk gelachen tijdens een etentje.

Ga ik straks: Lekker in m’n bed liggen. Kijken of ik er nog wat leuks op Netflix te vinden is en anders gaat de televisie uit en ga ik lekker lezen. Even een beetje bijtanken.

Koop ik: Graag een nieuwe lens. Maar ik ben bang dat die voorlopig een beetje boven mijn budget is. De afgelopen weken zijn duur genoeg geweest dus voorlopig koop ik even helemaal niks! Helaas!

Kijk ik: Weinig ‘echte’ televisie. Ik kijk momenteel wel veel Netflix. En via Netflix ben ik bezig met Suits, Homeland en gouwe ouwe Full House, want ook de oude seizoenen staan inmiddels online. Heerlijk kneuterig!

Kijk ik naar buiten en zie ik: Een druilerige, schermerige avond.

Paper Towns

Koop jij weleens boeken? Ik eigenlijk nooit, behalve als ik op vakantie ga, dan mag ik van mezelf een boek kopen. Nog niet zo heel lang geleden las ik De Weeffout In
Onze Sterren
van John Green. Volgens vele een absolute must read maar ik was er niet echt van onder de indruk. Toch besloot voor op vakantie het boek: Paper Towns te kopen, van dezelfde schrijver als het eerder genoemde boek, en daar ben ik wel van onder de indruk.

Paper Towns

Negen jaar oud zijn ze en onafscheidelijk – Q (Quentin) en Margo Roth Spiegelman – als ze in het park een dode man vinden. Daarna hebben ze bijna tien jaar geen contact meer. Totdat Margo op een avond op het raam van Q’s kamer klopt. De dag erna is ze verdwenen…
De nacht voordat Margo verdwijnt, maken zij en Q een onvergetelijke tocht door de stad waar ze wonen. Ze nemen op creatieve wijze wraak op verschillende mensen: van het vreemdgaande vriendje van Margo, tot de sportheld die Q al jaren dwarszit.
Q heeft het gevoel dat die nacht een onverbrekelijke band tussen hem en de mooie Margo wordt gesmeed. Als zij verdwijnt, laat hij het er dan ook niet bij zitten. Net als iedere keer dat ze eerder wegliep, heeft Margo aanwijzingen achtergelaten waar ze heen is gegaan. En deze keer zijn de aanwijzingen voor Q bedoeld.
Een bizarre roadtrip volgt, waarin Q er langzaam achterkomt dat Margo niet de persoon is die hij altijd heeft gedacht – en ook hijzelf niet. – Bol.com 

Recensie

Ik vind het heerlijk om in de boekenwinkel te snuffelen, boeken aan te raken en het liefst zou ik ze dan allemaal meenemen maar toch haal ik ze dan altijd netjes in de bibliotheek. In mijn vakantie gun ik mezelf de luxe van een gekocht boek. Ik vond het dit keer lastig om een keuze te maken Maar aangezien ik al veel goede verhalen had gehoord over Paper Towns het boek (en de film) en na het lezen van De Weeffout In Onze Sterren wilde ik weten of John Green ook iets kon schrijven wat mij kon boeien en kocht ik dus het boek.

paper townsIk moest echt even in het boek komen. Het verhaal begint wat ingewikkeld met heel veel personages en in het begin kon ik slecht onthouden welk personage er nou bij welke naam hoorde. Dat het verhaal begint met dat twee kinderen een dode man vinden, deed me ook even de wenkbrauwen optrekken.

Toch heeft het verhaal iets bijzonders, dat merk je meteen. Een soort onderhuidse spanning. Waarom doet Margo zo raar? Is ze echt zo vreemd of doet ze maar zo? En waarom is ze ineens vertrokken? Op het moment dat Margo vertrok kwam ik dan ook in het verhaal. Ik ging samen met hoofdpersoon Q. zoeken naar Margo. Probeerde de hints op te lossen in mijn hoofd en was er echt van overtuigd dat Margo door middel van achtergelaten hints gevonden wilde worden. Maar is dat tot op zekere hoogte ook wel zo?

De zoektocht lijdt Q. naar vele verlaten stadjes die nog volledig in tact zijn. Door mijn bezoek aan Doel en mijn interesse in Urbex (fotograferen van leegstaande en vervallen panden) kon ik me dat soort stadjes heel goed voorstellen en trok het verhaal nog meer mijn aandacht.

De zoektocht eindigt in een letterlijke race tegen de klok. In heel weinig tijd doorkruist Q. het land om Margo te vinden.  Als in een soort dezelfde race bleef ik lezen. Ik moest weten hoe dit afliep, was Margo echt in een paper town (een fictieve plaats op een landkaart ) of was het gewoon een dwaalspoor en bovenal was Q. nog op tijd?

Margo was altijd al gek op mysteries. En bij alles wat daarna kwam, kon ik me nooit aan de gedachte onttrekken dat ze misschien wel zo van mysteries hield dat ze er zelf een werd. 

Heeft het verhaal me nou zo geraakt? Ik vind het een bijzonder verhaal, het deed meer met me dan De Weeffouten In Onze Sterren. Toch waren het vooral stukjes, zinnen, mooie zinnen in het verhaal die me aan het denken hebben gezet. John Green weet sommige stukjes zo te beschrijven dat het leek alsof er ineens een openbaring bij me naar binnen schoot. Ineens waren dingen waar ik nog nooit over had nagedacht, glashelder. Ik had meerdere ‘Wow!’- momentjes op de bank.  Door de filosofische gedachtes van de schrijver dacht ik ineens na over het leven, kiezen voor jezelf, leven voor anderen en (kiezen voor) de dood.
Het liefst zou ik nog een markeerstift pakken en deze stukjes onderstrepen, gewoon om ze af en toe opnieuw te lezen en weer even een muntje te laten vallen.

Waarschijnlijk zal niet iedereen hetzelfde ‘Wow’- gevoel beleven, want iedereen leest vanuit zijn eigen beleving.
Voor mij zorgt dit boek ervoor dat ik dingen anders bekijk en er over ben gaan denken. Ondanks dat dit boek misschien ‘maar’ jeugdliteratuur is, zal ik dit boek niet snel vergeten. Wat dat betreft kan ik dus zeggen dat John Green ook mij weet te boeien.

Voorlezen & Ik

Voorlezen geworden is goed voor kinderen. Het stimuleert de taalontwikkeling, prikkelt de fantasie, het laat een kind de dag verwerken en door voorlezen gaat een kind de wereld beter begrijpen. Ook ik werd veel voorgelezen en naast dat mij dat een grote woordenschat heeft opgeleverd, heb ik er ook mijn liefde voor (kinder)boeken aan overgehouden. En ja, ook ik werd voorgelezen door mijn moeder. Iets wat tegenwoordig eigenlijk niet meer mag. Vaders moeten voorlezen en wel meteen!

voorlezen

Voorlezen

Uit onderzoek is gebleken dat vaders meer zouden moeten voorlezen. Het zou beter zijn voor de taal- en cognitieve (het verstand) ontwikkeling, daarnaast gaan vaders qua lezen verder dan moeders. Ze gebruiken vaker andere boeken, denk aan stripboeken en ze gebruiken andere taal. Een enorm pluspunt wat betreft de kenners.

Zoals ik al zei, werd ik ook veel voorgelezen. Héél veel! Mijn moeder heeft heel wat uren zitten lezen. Eerst uit Nijntje, toen uit Jip en Janneke en daarna kwamen de echte voorleesboeken, zoals Minoes, Pluk van de Petteflat, Pietje Bell en Saskia en Jeroen. Mijn moeder had zelf een liefde voor lezen en las dus ook met plezier voor.

Vader

Mijn vader daarintegen was het het omgekeerde. Hij las niet graag en las ook dus bijna niet voor. Het voorlezen was voornamelijk een ding van mijn moeder en mij… Heb ik het gemist dat mijn vader niet voorlas… Welnee!

Met mijn vader deed ik andere dingen met mij. Samen naar de kermis, hij leerde mij fietsen en de traditie van samen naar de bioscoop die begon toen ik klein was, leeft nog steeds. Allemaal dingen die ik met mijn moeder nooit deed. Dingen van mijn vader en mij. Kleine dingen die ook heel belangrijk zijn. Ik heb dus niet gemist dat hij mij niet voorlas.

Werk

Ook ik lees nu veel voor op mijn werk. Even een rustpuntje voor kinderen tijdens de activiteiten en het spelen. Ze kruipen tegen me aan en zijn even weg van deze wereld. Meteen is al te zien of kinderen gewend zijn om te worden voorgelezen. Kinderen hebben meer geduld en zitten stil te luisteren. Ik ben dan ook een enorme voorstander van voorlezen kinderen leren er echt heel veel van.

Ik had het dan ook zelf gemist als ik niet was voorgelezen. Dan was mijn taalschat stukken minder, had ik nog minder geduld als nu, was mijn fantasie niet zo enorm geweest en was ik in mijn jeugd een stuk minder relaxt naar bed gegaan. Mijn mening in dit standpunt is dat het niet uitmaakt wie je voorleest. Als je maar voorgelezen wordt en de voorlezer en het kind samen plezier hebben tijdens het lezen. Dat is het belangrijkste!

Werd jij veel voorgelezen?

De Boeken Die Ik Nog Wil Lezen

Letterhonger!! Dat heb ik momenteel enorm! Geen boek is meer veilig en het liefst kruip ik zo vaak mogelijk met een boek in dat fijne hoekje op de bank, ga ik net iets eerder naar bed om te kunnen lezen maar het allerliefste zit ik met een goed boek, op een fijne stoel, in de zon. Het lijstje met de boeken die ik nog wil lezen wordt steeds langer maar deze boeken staan toch wel boven aan mijn lijstje!

Boeken Die Ik Nog Wil Lezen

Rozengeur en Zonneschijn – Jill Mansell

Sophie Wells werkt als fotografe in de populaire badplaats St. Carys. Ze heeft besloten niet meer aan een relatie te beginnen; dat wil ze niemand meer aandoen. Tot haar afgrijzen valt ze toch voor Josh Strachan, de nieuwe eigenaar van het chique hotel Mariscombe House. Waarom moet juist hij haar dan betrappen op skinny-dipping? Dat wordt een zomer vol rozengeur en zonneschijn!

Jill Mansell is één van mijn favoriete schrijfsters Vaak gaan haar boeken niet over alleen de hoofdpersoon maar over de belevenissen van het hele dorp. Natuurlijk allemaal met een romantische twist. Dit boek ligt al te wachten om gelezen te worden en ik kan niet wachten om in het boek te beginnen!

De Labyrintrenner 3: De Doodskuur – James Dashner

WICKED heeft alles afgepakt van Thomas. Zijn identiteit, zijn geheugen en nu ook zijn enige vrienden: die uit de Laar. Maar het einde is nabij. Alle beproevingen zitten erop, na nog een allerlaatste test.
Maar zal iemand die overleven?
Wat WICKED niet beseft is dat de herinneringen van Thomas veel verder teruggaan dan de organisatie vermoedt. En daarom weet Thomas dat hij geen woord moet geloven van wat ze zeggen. 

Nadat ik de verfilming van de Labyrintrenner deel 1 in de bioscoop zag, wilde ik graag de boeken lezen en natuurlijk weten hoe het afloopt. Deel 1 las dan ook als een trein maar deel twee las ik met veel moeite. Het kon me weinig boeien. Toch wil ik nog steeds graag weten hoe het afloopt. Dit najaar komt nog maar pas de verfilming van boek nummer 2 dus als ik echt snel wil weten hoe het afloopt zit er niks anders op dan het boek lezen.

Het Meisje In De Trein – Paula Hawkins

Rachel neemt elke ochtend dezelfde trein. Elke dag hobbelt ze over het spoor, langs een rij charmante huizen in een buitenwijk van Londen, en stopt daar altijd voor hetzelfde rode sein. Zo kijkt ze elke ochtend naar een stel dat op hun terras ontbijt. Ze heeft inmiddels het gevoel dat ze hen persoonlijk kent en noemt hen ‘Jess en Jason’. Hun leven – in Rachels ogen – is perfect. Een beetje zoals haar eigen leven dat ooit was.

Op een dag ziet ze iets vreemds in hun tuin. De trein rijdt gewoon weer door, maar voor Rachel verandert alles. Niet in staat om het voor zichzelf te houden, stapt ze naar de politie met haar verhaal, wanneer blijkt dat ‘Jess’ vermist wordt. Hiermee raakt ze niet alleen verwikkeld in de gebeurtenissen die volgen, maar ook in de levens van iedereen die erbij betrokken is. Maar wie is er te vertrouwen? Heeft ze meer kwaad dan goed gedaan door zich met deze zaak te bemoeien?

De samenvatting werkt enorm mijn interesse. Helaas, zal ik nog even moeten wachten, want het boek is nog niet te leen in de bibliotheek (ja, ik ben nog een van de weinige die echte boeken leest en die nog leent in de bibliotheek)

Rosie Effect – Graeme Simsion

Don Tillman en Rosie Jarman zijn getrouwd en wonen in New York. Juist als Don wil vertellen dat Gene, zijn schuinsmarcherende beste vriend uit Australië komt, heeft Rosie nieuws: ze is zwanger.

Op zijn geheel eigen wijze verwerft de autistische Don in no time alle kennis over vader worden. Maar zijn oude zwakheden komen weer boven en brengen hem in de problemen. Terwijl hij opgaat in het perfectioneren van alle praktische details, verliest hij zijn emoties totaal uit het oog. Hij dreigt Rosie kwijt te raken op het moment dat ze hem het hardste nodig heeft.

Ik las met veel plezier het eerste boek over Don, het Rosie Project (binnenkort zal ik er meer over vertellen). Graag zou ik het vervolg lezen!

Lees jij momenteel een boek? Welke?

Bron afbeeldingen en samenvattingen: Goodreads
(Mocht je ook gebruik maken van Goodreads, voeg me dan toe!)

Drie Missen

Een aantal jaren geleden won ik een stapel Poema Pockets van de uitgever Luitingh-Sijthoff en op een luie zondagmiddag trok ik een van de pockets uit de kast. Het was het boek In Zeven Sloten van Astrid Harrewijn. Wat was het fijn om na verhalen die zich afspeelde in het snelle New York of Londen eens een verhaal te lezen wat zich afspeelt in de Nederlandse klei. 

Astrid Harrewijn

Na In Zeven Sloten las ik ook de andere boeken van Astrid Harrewijn en twee jaar geleden kwam het eerste boek van de trilogie over de vriendinnen Didi, Lein en Iris uit. Uiteraard wilde ik ook de avonturen van de vriendinnen lezen en kon ik telkens niet wachten tot er weer een vervolg kwam.

In Miss Communicatie leren we de drie vriendinnen kennen en volgen we Didi, die een artikel schrijft over Twitter maar hierdoor op een verdacht zaakje duikt. Een stukje detective in dit verhaal dus, ook het verhaal over Lein in het tweede boek Miss Match heeft een spannend kantje. Zij ontpopt zich tot zakenvrouw maar ook zij stuit op een verdachte zaak en dat blijft Iris nog over. Zij sluit de trilogie af in het boek Miss Verstand wat een paar weken geleden verscheen. Nadat de twee meiden onder de pannen zijn blijft zij wat alleen over en dan komt er ook nog een hoop ellende op haar pad…

Ik heb alle drie de boeken met veel plezier gelezen en ik vind het jammer dat aan het verhaal een einde is gekomen. Het blijven wel echte chicklits dat kan natuurlijk ook niet anders maar door de spannende verhaallijnen en onverwachte zaken zit er ook een vleugje detective en thriller doorheen. Niet alleen maar liefde en romantiek dus.

Mocht ik je van plan zijn om de boeken te lezen raad ik je aan, als je net zo’n slecht geheugen als ik heb, om de boeken achterelkaar te lezen. Doordat ik de boeken meteen na het verschijnen las, met telkens een jaar ertussen, miste ik nog zo nu en dan een stukje.

Misschien daarom beter als het volgende boek van Astrid weer gewoon een los verhaal is?